گرديد ، و زبان انگليسى را هم از استادان خصوصى فراگرفت و تا مرحله پايان تحصيلات متداول آن عصر در نزد سيد مقبول حسين به كسب علم و دانش پرداخت . راجه محمودآباد در طول زندگى با توجه به پشتوانه مالى كه داشت توانست خدمات مؤثرى در حوزه‌ى فرهنگ و دين انجام دهد . وى در شهر لكهنو ، كه در زمان سلسله پادشاهان نيشابورى ( سلاطين اود ) به مركز شيعى تبديل شده بود ، ساختمانى بنا نمود كه محل اجتماع شيعيان هند قرار گرفت و خود رياست اين اجتماع را به عهده گرفت . چاپخانه‌اى هم به نام چاپخانه سرافراز در آنجا تأسيس كرد كه علما و نويسندگان شيعه آثار خود را در آنجا به چاپ مىرساندند . راجه با معرفتى كه به ائمه و بخصوص به امام حسين عليه السّلام داشت ضمن برپايى عزادارى سالار شهيدان كربلا ، در مجالس عزادارى سالار شهيدان كربلا ، در مجالس عزادارى شركت مىنمود و خود نيز مرثيه مىخواند و اشك مىريخت . در سال ، چهار ماه مراسم عزادارى بر پا مىكرد و به نيازمندان رسيدگى مىنمود و سالى حدود چهارصد روپيه خرج عزادارى امام حسين عليه السّلام مىكرد . وى همچنين دبير كل دانشكده‌ى شيعه كالج لكهنو بود و توليت مدرسه الواعظين را كه رسالتش تربيت وعاظ و سخنران مذهبى بود ، به عهده داشت . از ديگر خدمات وى تأسيس مركز نشر كتاب بود كه كتاب‌هاى متعددى براى اهل علم و ادب به چاپ رسانيد . راجه محمودآباد در ميدان سياست ، از سياست‌مداران برجسته‌اى بود كه در كنار محمد على جناح در حزب مسلم ليگ فعاليت داشت و در سال‌هاى 1912 تا 1919 م رياست اين حزب را برعهده داشت . در سال 1936 كه اجلاس مهم و تاريخى مسلم ليگ در شهر لكهنو برگزار گرديد هزينه حزب را كه حدود دويست هزار روپيه بود تأمين نمود . احمد على خان مورد لطف و توجه و عنايت قائد اعظم محمد على جناح